پرنده ی کوچک خوشبختی ما یاسمن جان

وقتی فقط چند لحظه به خودم آمدم دیدم دارم بابایی رو صدا می کنم و مدام می خواستم بدانم سلامت و زنده هست یانه در حالیکه اصلا نمی دانستم چه اتفاقی افتاده است آخه من موقع تصادف خواب بودم اما بیدارشدم چیزی از صحنه ی تصادف به یاد ندارم اما از آنجایی که نصف دندانهایم از شدت فشار رویهم کاملا خرد و اعصاب دندانم کاملا پیدا بود و از رد تیزی دندانهایم روی زبانم متوجه شدم که صحنه رادیده و از شدت ترس دندانهایم را انقدر فشار داده ام که دیگه چیزی ازشون باقی نمونده جز ریشه های اونها. وقتی برای چند لحظه به خودم اومدم دیدم کنار کوهی مرا نشانده ان همه جا تاریک بود و من تنها ٨-١٠کله ی آدمیزاد را می دیدم که همه مرد بودند و به من زل زده بودند و یک پلیس که داشت ا...

  ...

امروز حسابی تلاش کردی و هی دور خودت چرخیدی و اونقدر دست و پا زدی تا بالاخره تونستی خودت رو به اسباب بازیهات برسونی این هم اولین چهاردست و پا رفتنت که خیلی محسوس نیست ...

  ...

یاسمنم همین الان متوجه شدم که تو درست در ساعتی که وارد ماه هفتم زندگی قشنگت شدی من و بابایی داشتیم بهت سوپ می دادیم این هم سوپ خوشمزه ات می گم خوشمزه چون دوست داشتی ولی ریش ریش های گوشت که به دندون و لثه ات می چسبید برات خیلی عجیب بود تازه قیافه ات موقع خوردن سوپت خیلی دوست داشتنی شده بود. ...

آخر از این همه نا گفته ها به کجا خواهم رسید؟! مدتهاست دستم نمی رود تا قلبم را تاروحم را تا اکنونم را به قلم بکشم من موجودی خنثی نه عنصری خنثی هستم که دارم روی زمین پرسه می زنم این را تو می گویی این را تمام آدمهایی که از درک مکنونات درونم عاجزند می گویند وقتی شادم لبخند می زنم وقتی دلم از غم  گر می گیرد لبخند می زنم وقتی سینه ام از درد میسوزد لبخند می زنم وقتی بیمارم لبخند می زنم وقتی سلامت و سبکبالم لبخند می زنم این لبخند هم بلای جان من شده است!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! من گم شده ام. من ناشناخته ترین ستاره ی بی نشانم. من تنهاترینم در این بی کران سحرانگیز. چه آسان پیچیده شده ام چه سخت حل ...

   ٢٧/١١/٢٠١٢   ...

١٣٩١-٠٨-٠٩   ...

١١/٠٩/١٣٩١ صبح مامانی زنگ زد که می خوان بیان به من و تو که سرماخوردیم سر بزنن هنوز چند دقیقه نگذشته بود که باهاشون تماس گرفتم که بگم اگه توی شهرکشون از شیرت پیدا میشه برات چندتایی بخرن هنوز حرفی نزده بودم که مامانی گفت که دایی میلاد تصادف کرده و ما داریم میریم پیشش خیلی نگرانش شدم لما فرصتی نبود که ماهم بریم اونا عجله داشتن زنگ زدم با دایی صحبت کردم می خواست بره رادیولوژی مثل اینکه پاش آسیب دیده خداکنه نشکسته باشه که مصیبته. راننده زده و در رفته -میدون آزادی اون طرفها چقدر آمها می تونن بی وجدان باشن حالا هم منتظرم بابایی بیاد بریم خونه ی مامان فلور ببینیم دقیقا چی شده اینطور که معلومه باید از اورتوپد و پزشکی قانونی نامه بگ...